نام زیرپورتال : یزد
تنگناهای اقتصادی

توسعه پایدار از جمله آرمان‏هایی است که هر ملت و جامعه‏ای در صدد دستیابی و رسیدن به آن می‏باشد و بدون شک یکی از ضرورت‏های اجتناب‏ناپذیر در توسعه پایدار ملی و منطقه‏ای پرداختن به نقش مؤثر بخش کشاورزی در اقتصاد کشور است.

کشاورزی از دیرباز یکی از مهمترین و عمده‏ترین روشهای کسب درآمد و امرار معاش بوده که توسعه و تداوم آن تغییر و تحولات زیادی را در سایر بخش‏ها نیز سبب گردیده است. اما وابستگی این بخش به عوامل طبیعی و محیطی از جمله منابع آب، سبب ایجاد ریسک بالادر این بخش بخصوص در مناطق کویری شده است. با توجه به قرارگیری استان در منطقه کویری و وجود محدودیت‏های استان به لحاظ منابع آبی، کشاورزان استان را بر آن داشته است که در جستجوی روش‏های نوین جهت امور مربوط به کشاورزی بپردازند که این تلاش‏ها استان را در رتبه سوم تولیدات گلخانه‏ای قرار داده است.با توجه به مساعد بودن شرایط آب و هوایی استان، برای تولید رناس، این منطقه رتبه اول در تولید رناس را به خود اختصاص داده است. همچنین استان یزدبه لحاظ تولید پسته در جایگاه دوم کشور قرار دارد.

بخش صنعت به عنوان یکی از گروه‏های عمده فعالیت اقتصادی جامعه که نقش بسزایی در اشتغالزایی کشور و استان دارد، توجه ویژه ای می‏طلبد.در سند ملی توسعه استان، این بخش به عنوان یکی از پایه‏های اصلی توسعه استان در نظر گرفته شده است. در راستای دستیابی به توسعه پایدار، سرمایه‏گذاری در بخش صنعت و معدن از جایگاه ویژه‏ای برخوردار است. موقعیت نسبتاً مناسب استان در زمینه فعالیت‏های صنعتی، از جمله سهم 45 درصدی در تولید کاشی و سرامیک، سهم 25 درصدی در تولیدات نساجی، سهم 46 درصدی در تولید سنگ‏آهن و رتبه دوم در شاخص‏های معدنی، توسعه کمی و کیفی فعالیت‏های صنعتی و شکل‏گیری خوشه‏های صنعتی با رویکرد صنایع برتر را که از جمله راهبردهای بلندمدت توسعه استان در این زمینه هستند، تحقق بخشیده است.

اصلی‏ترین قابلیت‏های توسعه استان

         موقعیت خاص ژئوپلیتیکی به عنوان محور پایدار امنیت ملی؛

         وجود بخش خصوصی توانمند و بالا بودن میل‏نهایی به پس‏انداز و سرمایه‏گذاری؛

         وجود منابع سرشار انرژی خورشیدی و منابع باد؛

         برخورداری از سابقه دیرینه در تولید کارگاهی به ویژه صنایع نساجی؛

         سابقه دیرینه استان در امر تجارت و بازرگانی با عملکرد ملی و فراملی؛

         قرار گرفتن در مرکز کشور و در کریدورهای (شمال-جنوب) و (شرق- غرب)  واقع شدن در مسیر دالان هوایی؛

         بهره‏مندی از جاذبه‏های فرهنگی، معماری، مذهبی و تاریخی به عنوان یکی از قطب‏های گردشگری کشور؛

         وجود معادن غنی و قابلیت ایجاد و توسعه صنایع معدنی و فولاد؛

         برخورداری از زیرساخت‏های مناسب توسعه.

 

 عمده‏ترین محدودیت‏های توسعه استان

         محدودیت شدید منابع آب از لحاظ کمی و کیفی؛

         مجاورت با کویر و داشتن آب و هوای خشک و بیابانی توام با خشکسالی؛

         وجود کانون‏های بحرانی حساس به فرسایش عمدتاً بادی و حرکت طوفان شن‏های روان؛

         پراکندگی و کوچک مقیاس یودن سکونتگاه‏های روستایی استان؛

         آسیب‏پذیری کانون‏های زیست در مواجهه با سوانح طبیعی.

1
کلیه حقوق این پورتال متعلق به وزارت امور اقتصادی و دارایی می باشد
^